Brede luie maas

Vanaf de dijk zoek ik
de knoop in de rivier,
de lus om het land,
nadrukkelijk verbond
van water en onbereikbare grond

Opnieuw vind ik
de bevrijdende stroom,
gespiegeld in de rivier
-vastgenageld aan de verte-
mag ik ontsnappen

Brede luie Maas slingert zich
door hoge verwachtingen,
herkauwt klassieke regels
van rivierdichters en hemelkoeien:
zoet grazen mijn voeten

Vanaf de hete spoorbrug duiken
schaduwen het water in,
de rivier is vol drenkelingen,
wie verdrinkt komt in de boeken,
wie verdrinkt komt in boeken boven

Brede luie Maas van mijn jeugd
wringt zich in fluwelen bochten,
stoot tegen steen en beton,
snijdt adem na adem af
en verdwijnt zoals altijd ongezien